ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತುಳು ಚಿತ್ರರಂಗವು ಬಹಳ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಸೀಮಿತ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರೊಂದಿಗೆ, ಕೆಲವು ಸಿನಿಮಾಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ದಿನ ದೂಡುತ್ತಿದ್ದ ತುಳು ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ 2011ರಲ್ಲಿ ಬಂದ “ಒರಿಯರ್ದೊರಿ ಅಸಲ್” ಎಂಬ ಸಿನಿಮಾ ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು ನೀಡಿತು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.

ಈ ಸಿನಿಮಾ ಮೂಲತಃ ಹೆಸರಿನಂತೆ ಹಾಸ್ಯ ನಾಟಕವನ್ನು ಸಿನಿಮಾಗಾಗಿ ರೂಪಾಂತರ ಮಾಡಿತ್ತು. ತುಳು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಮೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಸ್ಯವನ್ನು ತಮ್ಮ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಜೊತೆ ನೋಡಲು ಅವರಿಗೆ ಪ್ಲಾಟಿನಂ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಒರಿಯರ್ದೊರಿ ಅಸಲ್ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಒಂದು ವಾರದಲ್ಲಿ 1.5 ಕೋಟಿ ಗಳಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಅದು ಯಶಸ್ಸಿನ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಏರಿತು, ಅದೂ ಕೂಡ ಎರಡು ಜಿಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ಐದಾರು ಚಿತ್ರ ಮಂದಿರಗಳ ಬಲದಿಂದಲೇ ಎಂಬುವುದು ನಂಬಬೇಕಾದ ಸತ್ಯ.

ಈ ಯಶಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೂಡಿಕೆದಾರರ ಗಮನ ತುಳು ಚಿತ್ರರಂಗದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯಿತು. ತುಳು ನಿರ್ಮಾಪಕರು ಮತ್ತು ನಿರ್ದೇಶಕರು ಮೊದಲು ಕಂಡು ಹಿಡಿದ ಸತ್ಯ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ತುಳು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಹಾಸ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುವುದು. ಹೀಗಾಗಿ, ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಧಾನ ಚಿತ್ರಗಳು ಸರಣಿಯಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದವು. “ಎಕ್ಕ ಸಕ”, “ಪಿಲಿ ಬೈಲ್ ಯಮುನಕ್ಕ”, “ಏಸ”, “ಗಿರ್ಗಿಟ್” ಹೀಗೆ ಚಿತ್ರಗಳು ಮನೆ ಮನೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದವು.

ತುಳು ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಉತ್ತಮ ಕಥಾಸಹಿತ ಚಿತ್ರಗಳಿಗೂ ಕೂಡ ತೆರೆ ಕಂಡಿದೆ. “ಪಡ್ಡಾಯಿ”, “ಮದಿಪು”, “ದೇಯಿ ಬೈದೆತಿ” ಹೀಗೆ ಚಿತ್ರಗಳು ತೀವ್ರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳಿಸಿದ್ದು, ತುಳು ಚಿತ್ರರಂಗದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ತೋರಿವೆ.

ಒರಿಯರ್ದೊರಿ ಅಸಲ್ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ತುಳು ಚಿತ್ರರಂಗವನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನ ನೀಡಿದ ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಈ ಸಿನಿಮಾ ಬಳಿಕ, ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ 8–10 ಸಿನಿಮಾಗಳು ತಪ್ಪದೇ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ತುಳು ಸಿನೆಮಾ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಕೇವಲ ಹಾಸ್ಯವಲ್ಲ, ಉತ್ತಮ ಕಥೆ, ಕ್ರಿಯೆ, ಹೊಸ ಕಲಾವಿದರು ಅನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.